To cykl zajęć dla dzieci w wieku od 4 do 6 lat kształtujących:

•    percepcję wzrokową,
•    umiejętności matematyczne,
•    orientację przestrzenną,
•    rozwój mowy,
•    percepcję słuchową,
•    inne analizatory zmysłowe (zmysł węchu, smaku i dotyku).


Zajęcia te mają na celu stymulowanie ogólnego rozwoju młodego człowieka, rozwijanie funkcji motorycznych, sprawności manualnej, koncentracji uwagi, spostrzegawczości, percepcji wzrokowej, funkcji słuchowo- językowych. Ponadto zapobiegają powstawaniu zaburzeń emocjonalnych i wyrabiają właściwą motywację do nauki.

 

Podczas  zajęć stwarzamy takie sytuacje, w których dzieci samodzielnie podejmują trud opanowania różnych umiejętności. Najbardziej skuteczne jest oddziaływanie polisensoryczne, czyli jednoczesne zaangażowanie wzroku, słuchu i ruchu. Dobór odpowiednich środków dydaktycznych ma na celu zachęcenie do aktywności i pracy nad pokonywaniem własnych trudności.
Bardzo ważna jest również serdeczna i przyjazna atmosfera, która ma wyzwolić w dziecku zaufa-nie, poczucie bezpieczeństwa i sprzyjać aktywnemu uczestnictwu w zajęciach. Efektem terapii pedagogicznej będzie u starszych dzieci m.in. poprawne czytanie ze zrozumieniem i pisanie zgodne z zasadami ortograficznymi, a także wzrost poczucia własnej wartości i samoakceptacji, a u młodszych rozwinięta gotowość do podjęcia nauki w szkole. Zapraszamy na próbne zajęcia już wkrótce w Adedu.

 

Zajęcia w semestrze zimowym 2017 odbywają się we wtorki w godz. 16:00 – 16:50

Koszt jednorazowych zajęć – 35 zł
Pierwsze zajęcia można opłacić jednorazowo.

Opłata za kolejne zajęcia jest w systemie miesięcznym.

Ilość miejsc – min. 4, max. 6 osób.

Zapraszamy do zapisów – bezpośrednio w Adedu, telefonicznie pod numerem 513683083, e-mailem biuro@adedu.pl, lub poprzez fb messengera.

W przypadku nie zebrania się grupy chętnych na  zajęcia zastrzegamy sobie prawo do odwołania zajęć.

 

WARTO WIEDZIEĆ

Percepcja wzrokowa: spostrzeganie wzrokowe to zdolność do rozpoznawania i różnicowania bodźców wzrokowych oraz ich interpretowania w oparciu o dotychczasowe doświadczenia. Istotnymi składnikami spostrzegania wzrokowego są: pamięć wzrokowa i koordynacja wzrokowo-ruchowa. Zaburzenia pamięci wzrokowej powodują, iż dziecko nie pamięta i nie utrwala informacji gromadzonych przez nie i przekazywanych mu, co w efekcie wpływa negatywnie na rozwój jego sfery poznawczej.
Dzieci o obniżonej koordynacji wzrokowo-ruchowej przejawiają trudności w:
1.    posługiwaniu się podstawowymi narzędziami i przedmiotami codziennego użytku,
2.    ryzowaniu (silnie przyciska ołówek i kurczowo go trzyma),
3.    prawidłowym trzymaniu piłki i rzucaniu do celu,
4.    trzymaniu równowagi przy staniu na jednej nodze, skakaniu,
5.    wykonywaniu takich czynności ,jak wycinanie, naklejanie, lepienie,
6.    obsługiwaniu siebie, np. w ubieraniu się,
7.    nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami w trakcie zabaw i gier terenowych,
8.    nauce pisania i czytania.
Dziecko z zaburzoną percepcją wzrokową niechętnie układa loteryjki, puzzle, ma trudności z układaniem historyjek obrazkowych, wykonuje rysunki schematyczne, o ubogiej treści, ma trudności z zaplanowaniem pracy na płaszczyźnie, niewłaściwie różnicuje kształty graficzne, przejawia trudności w ujmowaniu stosunków przestrzennych. Dzieci te przejawiają niezgrabność w grach i zabawach ruchowych, mają trudności z zaplanowaniem ruchu.

Umiejętności matematyczne – rozwój umiejętności matematycznych zaczyna się już w bardzo wczesnym okresie życia. Podejmując wiele działań, pokazujemy dzieciom, że są aktywności, które wymagają dłuższego skupienia uwagi, systematyczności czy też zachowania pewnych reguł. Wszystko to w przyszłości zaprocentuje lepszym funkcjonowaniem dziecka i rozwijaniem jego kompetencji matematycznych.

Orientacja przestrzenna. Przy prawidłowym rozwoju dziecka – jego zdolności zapamiętywania, zaplanowania i wykonania nowej czynności, jak i czynności ruchowe wykonywane są w sposób automatyczny.
Czasami te zdolności do zaplanowania i wykonania nowej, celowej czynności są w pewien sposób zaburzone. Mówimy wtedy o dyspraksji, która może obejmować wiele obszarów i sfer funkcjonowania dziecka. Są to przede wszystkim:
1.    zaburzenia emocjonalne wynikające z niewłaściwej reakcji na otoczenie,
2.    niski poziom uwagi, pamięci oraz przetwarzania bodźców wzrokowych i słuchowych,
3.    dysfunkcje w odbiorze i przetwarzaniu bodźców sensorycznych (równowagi, czucia głębokiego, dotykowego),
4.    obniżony poziom zdolności motorycznych, również w obrębie dłoni i palców,
5.    zaburzenia schematu ciała, orientacji przestrzennej i kierunkowej, niska pamięć ruchowa i koordynacja wzrokowo-ruchowa.

Na Percepcję słuchową składa się:
1.    słuch fizjologiczny,
2.    słuch fonematyczny,
3.    analiza słuchowa,
4.    pamięć słuchowa.
Objawy zaburzeń percepcji słuchowej:
1.    trudności w rozumieniu trudniejszych instrukcji i poleceń słownych,
2.    trudności w zapamiętywaniu, powtarzaniu trudnych wyrazów i dłuższych zdań,
3.    ubogi zasób słów,
4.    występowanie trudności w tworzeniu zdań i dłuższych wypowiedzi,
5.    trudności w zapamiętywaniu ciągów słownych,
6.    opóźniony rozwój mowy,
7.    występowanie wad wymowy,
8.    trudności i nieprawidłowości w różnicowaniu dźwięków mowy,
9.    problemy podczas dokonywania analizy sylabowej i głoskowej wyrazów,
10.    trudności w syntetyzowaniu sylab i głosek w wyrazie,
11.    specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu, pojawiające się na dalszych etapach kształcenia.

Inne analizatory zmysłowe. Zmysł węchu, smaku i dotyku. Zaburzenia w odbiorze wrażeń węchowych mogą świadczyć o nadwrażliwości lub niedowrażliwości.

O niedowrażliwości węchowej możemy mówić, gdy dziecko:
1.    obwąchuje ludzi,
2.    wącha przedmioty,
3.    obwąchuje własne ręce, nogi, włosy, ubrania,
4.    liże ręce,
5.    zjada rzeczy niejadalne,
6.    fascynuje się zapachami powstającymi przy gotowaniu.

Nadwrażliwość węchowa u dzieci charakteryzuje się:
1.    skarżeniem się na wszechobecne niemiłe zapachy,
2.    wyczuwaniem zapachów tam, gdzie inni ich nie czują,
3.    niechęcią do oddawania moczu,
4.    oporem przed jedzeniem,
5.    dławieniem się, dusznościami powstałych z niejasnych przyczyn,
6.    wymiotami podczas jedzenia.

Zmysł smaku. U dziecka nadwrażliwego smakowo możemy zauważyć preferowanie potraw o określonej konsystencji czy smaku. Takie dzieci:
1.    mają niską tolerancję smaków,
2.    są niejadkami, bardzo wybrednymi,
3.    reagują nudnościami na mocne, wyraziste smaki.
Dzieci niedowrażliwione w sferze smaku:
1.    jedzą produkty i rzeczy niejadalne,
2.    nie potrafią różnicować smaków,
3.    są własne policzki, wargi,
4.    nie mają zdecydowanych preferencji smakowych,
5.    wkładają do buzi różne rzeczy.

Zmysł dotyku. Dotyk to nasz klucz to świata zewnętrznego. Zmysł dotyku ma wielki wpływ na fizyczne, psychiczne i emocjonalne zachowanie dziecka.
O nadwrażliwości dotykowej możemy mówić, gdy dziecko ma problem z:
1.    Czesaniem, obcinaniem, myciem włosów,
2.    dotykaniem okolic twarzy i karku,
3.    obcinaniem paznokci,
4.    noszeniem ubrań o pewnej fakturze, zakładaniem czapki,
5.    zajęciami plastycznymi – używaniem różnych mas plastycznych, kleju,
6.    spożywaniem niektórych pokarmów,
7.    chodzeniem boso po trawie, piasku,
8.    zabawami, gdzie narażone jest na dotyk, np. w berka,

O obniżonej wrażliwości dotykowej możemy mówić, gdy dziecko:
1.    poszukuje kontaktu dotykowego (nadmiernie obejmuje, całuje, dotyka),
2.    bardzo ściska przedmiot, naciska mocno zabawki,
3.    uderza rękoma o ściany, przedmioty, odbija się o sprzęty,
4.    lubi się bawić w zabawy, po których jest brudne,
5.    słabo odczuwa ból.